پشتو پشتو    English

سیاست برد – برد

یکشنبه, 13 حمل 1396 00:00

استاد دانش معاون رییس جمهور در مراسم معرفی سر پرست وزارت معادن کشور بیانیه ی مهمی ایراد نموده راهبرد دولت افغانستان را در محور های محتلف مشخص ساختند، این بیانیه از زاویه های مختلف قابل بحث وتفسیر است که یاد داشت حاضر فقط به موضوع لزوم تغییر نگاه کشورهای منطقه درسیاست وتغییر استراتژی عملی شان در منطقه می پردازد.
معاون رییس جمهور در بخشی از بیانیه شان گفته اند: "امروز کشورهای منطقه مخصوصا همسایگان ما باید به جای توجه به مسایل کوچک مقطعی و یا به پیش گرفتن سیاست های «امنیت محور»، به طرح های کلان و به سیاست های «اقتصاد محور» بیندیشند؛ طرح هایی که منافع حد اکثر کشورها و مناطق جهان را در بر داشته و به جای برد و باخت، زمینه برد- برد را برای همه فراهم می سازد."
واقعیت این است که رقابت در منطقه ی ما بصورت منفی وبه شیوه ی سنتی ، در محور قدرت نظامی وبه مقصد نابودی رقیب می چرخد، هنوز هم سیاست حذف وانهدام محور اصلی ونگاه استراتژیک دول پیرامون ما می باشد، افغانستان زمان زیادی است که قربانی چنین سیاست ونگاه قدرت های منطقه ای وجهانی بوده واست، فاجعه ای که بنیاد زندگی را در سرزمین ما به آتش کشانیده وخون انسان این وطن را در جای جای آن می ریزاند وزندگانش را یا آواره ی تمام دنیا کرده ویا محکوم به زندگی درد آلود وپر ازرنج  وتلخی نموده وقافله ترقی وآسایش وتوسعه را زمین گیر کرده است.
سیاست برد وباخت که زاده ی اندیشه ی امنیت محور وقهر وغلبه باور است ذهن واندیشه ی همسایگان ما را پر کرده وبه خود مشغول ساخته است، فرایند این نگاه وباور وعمل تصادمات خونین و ویرانگر، مداخلات قدرتهای جهانی ولشکرکشی ها وتولید افکار تند روانه وشکل گیری جریانهای عقده ای وافراط گرا است که اکنون از کنترل همگان خارج شده وجنگ وخشونت فاجعه بار با آینده ی تاریک وناپیدا را بر ملت های منطقه تحمیل نموده است.
سیاست دشمن تراشی وترساندن ملتها را از همدیگر سیاست کهنه وفرسوده ای است که نوعا دولت های متکی به قهر وغلبه در جهانی که هنوز ملت – دولت به مفهوم مدرن آن شکل نگرفته ویا دولت سازی ها به سبک مدرن، جنبه ی ظاهرسازی ونمایشی دارد در پیش می گیرند واین سیاست از مداخله در امورهمدیگر تا جنگ وخشونت را تجویز می کند. ما بجای تفاهم به تخاصم وبجای همکاری به دشمنی وبجای دوستی به نفرت کمک می کنیم، درچنین فضایی بجای تعامل منافع تقابل وتصادم منافع در خط اول قرار می گیرد، افغانستان به دلیل واقع شدن در نقطه ی تقاطع برخورد قدرتها ومنافع شان سالهای بسیاری را در آتش می سوزد.
ازینرو است که معاون دانشمند ومتفکر دولت وحدت ملی بادرک از عامل درد این وطن، موضوع سیاست "اقتصاد محور" را بر اساس استراتژی "برد/ برد" میان ملتها ودولتهای منطقه وبخصوص همسایگان بعنوان دوای درد کشنده ی مردمان سرزمین های منطقه مطرح نمود.
اقتصاد ورفاه موجب آرامش روحی ورشد فکری وبالندگی فرهنگی ودر نهایت هم پذیری وتعامل گردیده ثبات وامنیت را به ارمغان می آورد، ازین رو سیاست اقتصاد محور بجای امنیت ویا ایدئولوژی ویا خون وتبارمحورکه نوعا تحریک آمیز واحساسات بر انگیز است، می تواند منافع مشترک ایجاد کند ودر منافع مشترک تعامل وهمکاری نهفته است، سیاست اقتصاد محور هیچگاه امنیت، فرهنگ ، هویت وایدئولوژی ملتها را هدف نمی گیرد بلکه با حرمت نهادن به این خصیصه ها نقطه ی مشترک ملت ها را به یکدیگر نشان می دهد.
در صورتی که تغییر در نگاه وایدئولوژی وسیاست حاکم بر منطقه ی ما به وجود آید افغانستان با داشتن منابع غنی ودست نخورده ونیز موقعیت حساس جغرافیایی بعنوان نقطه ی مرکزی راه ابریشم؛ راهی که چهار ونیم ملیارد انسان را به هم پیوند می دهد می تواند نقش سازنده ودرخشانی را بازی کند واز کشوری که مثال برای بد بختی ها وبد کارگی ها شده به کشوری سازنده وانرژی بخش برای ملت های زیادی مبدل شود.
قانون پوه استاد دانش با اشاره به همین موقعیت کشور از راه ابریشم وموقف افغانستان سخن گفتند: "یکی از همین طرح های استراتژیک کمربند اقتصادی راه ابریشم یعنی طرح «یک کمربند، یک راه» است که در سال ۲۰۱۳ توسط رییس‌جمهور چین مطرح شد. این طرح ۶۴ کشور و چهار و ‌نیم میلیارد جمعیت جهان را به هم وصل می‌کند و نه تنها مزیت‌های اقتصادی داشته بلکه زمینه‌‌ ساز اتصال تمدن‌های مختلف و افزایش تبادلات فرهنگی- اجتماعی نیز می‌شود. این مسیر برای افغانستان نیز بی نهایت مهم است و به همین جهت ما از آن حمایت می کنیم."
محمد سرور جوادی

149 بازدید