پشتو پشتو    English

حکومت داری خوب؛ اساس توسعۀ پایدار

شنبه, 19 حمل 1396 00:00

سیدآصف حسینی/
ضعف در به کارگیری و عملی نمودن اصول  حکومت داری خوب، یکی از مهمترین موانع رشد و توسعه در کشورها می‌باشد. این مهم در وضعیت سیاسی پسا طالبان، در افغانستان به صورت واضح تجربه شده است.
بعد از سال 2001 برای جامعه جهانی اجماع نسبتا مناسبی برای بهبود وضعیت درافغانستان پدید آمد. بدین اساس کمک های امنیتی و اقتصادی بسیاری در کنفرانس های بین المللی برای افغانستان، تعهد گردید. لیکن افغانستان از این تعهدات، نتیجه ی مناسبی را نتوانست کسب نماید. علت اصلی این مسئله به ضعف حکومت داری خوب در افغانستان بر می گردد. ازین رو یکی از اساسی ترین وظایف سیاستگران در افغانستان و تلاش جامعه جهانی مخصوصا بانک جهانی، برای بهبود  وضعیت موجود در افغانستان، بنیاد حکومت داری خوب و ایجاد پایه های محکم دولت مدرن در افغانستان می باشد که تاکنون چندان عملی نشده است.
نهادینه سازی حکومت داری خوب در افغانستان در کنار تلاش سیاستگران کشور به کمک و یاری دولت های بین المللی نیز نیازمند است. جامعه جهانی بعنوان قدرت های که در ایجاد دولت سازی مدرن در افغانستان تلاش پیوسته داشته اند، در نهادینه سازی حکومت داری خوب نیز دارای تأثیر فراوان می باشند. اما حکومت داری خوب با تلاش عوامل و نیروهای داخلی مهم و میسر است. هر چند که فشار و همکاری همکاران بین المللی نیز اهمیت به سزایی دارد. رشد جامعه مدنی، مبارزه با فساد اداری و حاکمیت قانون تنها با همکاری و تلاش نیروهای داخلی امکان نهادینه شدن را دارد. اما فساد اداری و گریز از قانون در افغانستان همچنان ادامه دارد وحکومت وحدت ملی  علیرغم تلاش های پیگیر، تاکنون بر این مسئله فایق نیامده است.
اصول و شاخص ‌های اساسی مربوط به حکومت داری  مطلوب، جهانی و بین المللی هستند و تمامی کشورها و دولت‌ها را شامل می‌شود. اما اجرای آن ها در کشورهای مختلف با یکدیگر متفاوت است. از این جهت کشورها باید بتوانند گونه‌های ملی متعلق به خود را در زمینه حکومت داری  مطلوب مشخص و تعیین نمایند. از این جهت بکارگیری تجربه تاریخی کشورها بر مبنای نظام‌ها، فرهنگ‌ها و ارزش های بومی آنها که منعکس کننده واقعیت‌های روز است امری مهم و ضروری است.
استاد سرور دانش معاون رییس جمهور در دیدار با تور بایسکلرانی تیم بانوان که به همکاری انستیتوت صلح، رسانه و حکومتداری خوب بر گزار شده بود، در مورد حکومت داری خوب تصریح کرد که در حکومتداری خوب به همان عناصری نیاز داریم که ورزش نماد عینی و محسوس آن می باشد. استاد دانش با تشبیه به کار کرد یک تیم موفق ورزشی عناصر مهم حکومت داری خوب را این چهار اصل اساسی دانست که عبارتند از:
1- تحرک و سرعت 2- نظم پذیری و حاکمیت قانون 3- همدلی و همگرایی 4- پاکی و شفافیت و مبارزه با فساد اداری.
حاکمیت قانون در یک معیار کلی می تواند باعث نظم پذیری، شفافیت و محو فساد اداری گردد. با این رویکرد همدلی و همگرایی به تنهای می تواند، عامل مبنایی و بنیادین تلقی گردد. این عنصر پایه و اساس ملت سازی را در کشور های پسا منازعه شکل می دهد. ملت سازی پایه های حکومت داری را استوار می سازد و زمینه ساز یک دولت مقتدر می گردد. در غیر این صورت ناسازگاری های سیاسی و اجتماعی باعث تضعیف دولت از درون می شود، صلح و انسجام ملی را به حاشیه می کشاند. معاون رییس جمهور استاد سرور دانش در همین دیدار تصریح کرده است که« برای تأمین صلح و امنیت در کشور به دو محور اصلی نیاز مندیم: اول دولت مقتدر دوم ملت متحد، که اگر در این دو پروسه موفق شویم، صلح دایمی خود به خود و بدون نیاز به جنگ و خشونت، تأمین خواهد شد و اگر این دو محور را نداشته باشیم هیچ وقت به صلح واقعی دست نخواهیم یافت.»

179 بازدید