﴿بسم الله الرحمن الرحیم﴾
وزیر محترم معارف افغانستان آقای حنیف بلخی، دوست گرانقدر و برادر عزیزم آقای عبدالاله صدیقی سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در فرانسه، اعضای هیأت همراه از کابل، دیپلومات ها و کارمندان سفارت، شخصیت های ملی و سیاسی و هموطنان مقیم پاریس! السلام علیکم و رحمت الله و برکاته.
در ابتدا از جناب سفیر و همکاران شان صمیمانه تشکر می کنم به خاطر برگزاری این محفل دوستانه با حضور هموطنان عزیز ما در پاریس. همچنین تشکر می کنم از یکایک شما حضار گرامی و هموطنان عزیز که دعوت سفارت ما را پاسخ مثبت داده و با حضور و اشتراک خود در این مجلس همه ما را سرافراز ساختید. برای من بسیار جای مسرت و خرسندی است که در این محفل دوستانه فرصت یافته ام که در باره اوضاع کشور با شما سروران معظم به گفتگو بنشینیم و در این رابطه گزارش کوتاهی را از وضعیت جاری کشور ارائه کنم.
حضار گرامی!
سه سال پیش که کار حکومت وحدت ملی آغاز شد، فکر می کردیم که یک کوه بلندی از مشکلات و چالش ها در مقابل ما قرار دارد؛ کوهی بسیار بزرگ و مرتفع و با کوره راه های دشوار گذر و پر سنگلاخی که پیمودن آن تحمل و حوصله طاقت فرسا و مهارت و توانایی های ویژه لازم دارد و شاید فتح آن و رسیدن به قله آن غیر ممکن و یا بسیار دشوار و نفس گیر باشد. اما اکنون به همه مردم افغانستان و به شما هموطنان خارج از کشور با اطمینان می توانم بگویم که ما در حکومت وحدت ملی به رهبری جلالت مآب رئیس جمهور غنی، این کوه مشکلات و چالش ها را در حال فتح کردن هستیم و در سال های پیش رو حکومت و مردم افغانستان در قله پیروزی ها و کامیابی ها خواهند ایستاد. در این رابطه توضیحاتی را در دو قسمت با شما در میان می گذارم.
اول- مشکلاتی که سه سال پیش با آن ها مواجه بودیم:
حکومت وحدت ملی در زمانی شکل گرفت که حد اقل پنج مشکل اساسی ما را تهدید می کرد:
۱٫ چالش امنیتی: نیروهای خارجی در سال ۲۰۱۴ کشور را ترک گفته و مسئولیت امنیتی به خود حکومت افغانستان انتقال می یافت و در نتیجه آن، بار سنگین جنگ و مبارزه با ده ها گروه تروریستی و دفاع از تمامیت ارضی و حاکمیت ملی تنها بر دوش حکومت افغانستان قرار می گرفت. طبق گزارش ها و بررسی های دقیق هم اکنون نزدیک به سی گروه افراطی تروریستی از سرتاسر دنیا در افغانستان حضور یافته اند تا دولت افغانستان را سقوط دهند. در این میان دو یا سه گروه آن ها افغان هستند ولی بقیه همگی تندروانی هستند که از مناطق مختلف جهان و با کمک حامیان منطقه ای خود به جنگ دولت و ملت افغانستان آمده اند.
۲٫ چالش اقتصادی: همچنین کمک های خارجی تقلیل یافته بود و برای نزدیک به دو سال، تمام پروژه های انکشافی متوقف شده و سرمایه گذاری های جدید نه تنها کاهش یافته بلکه متوقف شده و سرمایه گذاران داخلی ما نیز در حال فرار از کشور بوده و بیکاری هم به اوج خود می رسید و جوانان در حال مهاجرت و ترک کشور بودند.
۳٫ انتخابات پرچالش: علاوه بر مشکلات امنیتی و اقتصادی متذکره، ما از یک انتخابات پرچالشی بیرون آمده بودیم که یک نوع اختلال خطرناک سیاسی را در پی داشت و یک مدل جدید حکومتداری به نام حکومت وحدت ملی را ایجاد کرد. رقابت های منفی، چانه زنی ها بر سر تقسیم قدرت و کسب موقعیت ها و خطرناکتر از همه فضای بی اعتمادی، وضعیت حکومت را از حالت نورمال خارج ساخته بود و هیچ تصمیمی بدون عبور از مراحل پیچیده کشمکش ها و چانه زنی ها میسر نبود.
۴٫ فقدان پالیسی حکومتداری: نقطه مهم دیگر ابهام در دیدگاه ها و پالیسی ها و پلانگذاری های حکومت بود. طبیعی است هر حکومت جدیدی در هر کشوری هر چند بدون هیچ چالشی هم کار خود را آغاز کند، برای مدتی حد اقل یک سال نیاز به زمان دارد تا برنامه های خود را در عرصه ها و سکتورهای مختلف تدوین و تنظیم کند. در حکومت وحدت ملی نیز وضعیت به همین منوال بود. متأسفانه میراث چندان مثبت و قابل اتکایی به ما نرسیده بود و در همه عرصه ها باید از نو سیاست گذاری و پلان گذاری می شد و قوانین و مقرره ها و سیستم های فرسوده و ناکارآی اداری و مالی مورد بازنگری قرار می گرفتند.
۵٫ مشکلات اجتماعی: خطرناکتر از همه موارد بالا از نگاه اجتماعی و فرهنگی نیز دچار وضعیت پیچیده و شبهه آلودی شده بودیم به گونه ای که این وضعیت وحدت ملی و همبستگی اجتماعی مردم ما را نشانه گرفته بود. فضای بی اعتمادی نه تنها در میان سیاستورزان و دولتمردان، بلکه در میان گروه های فرهنگی و اجتماعی و قومی نیز سایه افکنده و شعارهای مبتنی بر قوم گرایی و نفرت پراکنی های زبانی و مذهبی و سمتی اوج می یافت و این چیزی بود که مایه خوشنودی دشمنان کشور و باعث ناتوانی و بی اعتباری دولت افغانستان می شد. متأسفانه هم اکنون نیز افراد یا گروه های افراطی و قومگرای متعصب در داخل و خارج کشور از هر قومی اعم از پشتون، تاجیک، هزاره، اوزبیک و دیگران هر روز این رویکرد خطرناک نفرت و تعصب قومی را دامن می زنند و به نام دفاع از قوم و تبار خود، در بین مردم شریف و اقوام باهم برادر ما تخم نفاق و کین می پاشند.
دوم- اکنون در چه مرحله قرار داریم؟
ما اکنون بر همه یا اکثر چالش ها فایق آمده ایم. یخ ها در حال آب شدن است و قله مشکلات را در حال فتح کردن هستیم.
اول: در سیاست خارجی و تعامل مثبت با جامعه بین المللی و کشورهای منطقه موفقیت چشمگیر داشته ایم. کنفرانس های بروکسل و وارسا در سال گذشته و تعهدات بی سابقه سیاسی، مالی و امنیتی برای افغانستان و همچنین راهبرد بی پیشینه آسیای جنوبی رئیس جمهور ترامب در جهت حمایت از افغانستان نمونه روشنی از موفقیت سیاست خارجی ما است.
در بخش همگرایی منطقه ای نیز اکنون افغانستان از موقعیت ممتازی برخوردار است. همکاری های تجارتی و اقتصادی ما با هندوستان توسعه یافته و کمک های مالی و فرهنگی قابل توجهی از جانب هندوستان ادامه دارد. با جمهوری اسلامی ایران همکاری خوبی در بندر چابهار آغاز شده که اولین دستاورد آن را در این روزها با آغاز محموله نخست انتقال مقدار قابل توجه گندم کمکی کشور هندوستان از طریق همین بندر شاهد هستیم و همچنین خط آهن خواف- هرات در حال اکمال است و گفتگوهای جدی بین دو کشور در قالب پنج کمیته کاری آغاز شده تا یک سند جامع همکاری بین دو کشور تهیه شود. در رابطه با آسیای میانه( ترکمنستان، قزاقستان، قرغیزستان، اوزبکستان و تاجکستان، اکنون پروژه انتقال انرژی گاز و برق آسیای میانه به آسیای جنوبی مخصوصا به پاکستان و هندوستان به نام تاپی و به نام کاسا یکهزار از یک رؤیا به یک حقیقت تبدیل می شود و همچنین امکان سنجی احداث خط آهن بین افغانستان و آسیای میانه و چین در حال انجام است و بدین ترتیب افغانستان به یک کانون مهم اتصال آسیای جنوبی به آسیای میانه و چین تبدیل می شود.
دوم: در پروژه های انکشافی و زیربنایی تحرک لازم ایجاد شده است. ماستر پلان جامع انرژی برق با تکیه بر تولیدات داخلی برق تهیه شده و بندهای آب و برق همچون سلما و مانند آن یا به بهره برداری سپرده شده و یا تحت کار است. پروژه های سرک سازی در اکثر ولایات مخصوصا مناطق محروم و کمتر انکشاف یافته کشور در حال تطبیق است و در هر ماه قرارداد ده ها پروژه مهم انکشافی و خدماتی با دقت و شفافیت کامل در کمیسیون ملی تدارکات منظوری داده می شود. بدین ترتیب ما در سال های پیش رو شاهد رونق قابل توجه اقتصادی خواهیم بود.
سوم: با توجه به ابهامات و مشکلاتی که در آغاز کار حکومت وحدت ملی وجود داشت، اکنون وحدت نظر و همدلی و همفکری در سیاست های ملی در سطح رهبری حکومت وحدت ملی کاملا تأمین گردیده و من مطمئن هستم که این روحیه همکاری و همفکری همچنان بدون هیچ گونه مشکلی ادامه خواهد یافت و من به سهم خود هم از جلالت مآب رئیس جمهور غنی و هم از جلالت مآب داکتر عبدالله رئیس اجرائیه تشکر می کنم که با بردباری، تدبیر و درایت، مشکلات و پیچیدگی ها را پشت سر گذاشتند و در همه مسایل و رویدادها مصالح و منافع ملی را مد نظر قرار می دهند.
ما در حکومت وحدت ملی، حفظ و تقویت وحدت ملی و جلوگیری از تنش های قومی، زبانی و مذهبی را یک وجیبه اصلی و مسئولیت ملی خود می دانیم و همچنین تأمین عدالت اجتماعی و انکشاف متوازن را به عنوان دو اصل مهم تنظیم کننده روابط و مناسبات ملی در سرلوحه برنامه های حکومتداری خود قرار داده ایم.
چهارم: در همه عرصه های مربوط حکومتداری، پالیسی ها و برنامه های روشن تدوین و تصویب گردیده و در سطح رهبری حکومت از همه این برنامه ها نظارت صورت می گیرد. از جمله در زمینه های: ۱- اصلاحات اداری و خدمات ملکی۲ – اصلاحات عدلی و قضایی ۳ – استراتژی مبارزه علیه فساد اداری. به همین جهت علاوه بر کابینه و شورای وزیران، شوراهای متعدد تصمیم گیرنده دیگر در سطح رهبری در بخش های مختلف امنیت، حکومتداری و مسایل اقتصادی ایجاد شده است که از آن جمله از شوراهای ذیل که به طور مستقیم تحت نظر رئیس جمهور فعالیت می کند، می توان نام برد:
۱- شورای امنیت ملی ۲- شورای عالی حاکمیت قانون ۳- شورای عالی اقتصادی ۴- کمیسیون ملی تدارکات ۵- شورای عالی اراضی و آب ۶- شورای عالی امور مهاجرین ۷- شورای عالی شهری ۸- شورای عالی منابع بشری ۹- شورای عالی کاهش فقر و عرضه خدمات و مشارکت شهروندی.
در کنار شوراهای ذکر شده کمیته های فرعی کابینه تحت نظر معاون دوم رئیس جمهور فعالیت می کند:
۱- کمیته عدلی و قضایی ۲- کمیته قوانین ۳- کمیته جوانان ۴- کمیته جندر و زنان ۵- شورای عالی استندرد ۶- کمیته ملی احصاییه ۷- کمیته مشترک مصونیت ژورنالیستان ۸- کمیته ملی سوادآموزی ۹- کمیته ملی حج و زیارت ۱۰- کمیته رهبری تذکره الکترونیکی.
پنجم: با توجه به اهمیت انتخابات در مشروعیت نظام سیاسی کشور، اصلاحات انتخاباتی در یک حدی انجام شده و برای برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی ها در سال ۱۳۹۷ و بعد هم انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی در سال ۱۳۹۸ تدابیر لازم اتخاذ گردیده است.
ششم: در مورد مشکل جنگ و امنیت و صلح باید گفت که ما در صلح طلبی خود صادق و جدی هستیم و به همین منظور هرچه لازم بود در راه صلح انجام داده ایم. ولی سایر جوانب هنوز هیچ گام عملی در این رابطه برنداشته و صداقت خود را نشان نداده اند.
چنانکه همه می دانید افغانستان در مقابل یک جنگ اعلام نشده قرار دارد. طالبان افغانی و پاکستانی با نزدیک به ۳۰ گروه تروریستی دیگر با استفاده از پناهگاهها و لانه هایی که در خارج مرزهای افغانستان دارند و با استفاده از کمک ها و حمایت های خارجی، کشور ما را به خط مقدم جنگ و حملات تروریستی خود مبدل کرده اند. بدون شک هدف اصلی آنان تسخیر افغانستان و عبور از آن به آسیای میانه و تسلط بر همه منطقه و تبدیل این منطقه به جبهه نبرد با همه دنیا است و افغانستان در حقیقت در خط مقدم نبرد و به عنوان یک سپر از منافع همه کشورهای دنیا و منطقه دفاع می کند. از سوی دیگر همه کشورهای منطقه و کشورهای همسایه ما باید بدانند که امنیت، ثبات و رفاه همه منطقه به امنیت، ثبات و رفاه افغانستان گره خورده است. اگر افغانستان ثبات و امنیت نداشته باشد، نتیجه آن فقر، بی کاری، سیل مهاجرت، قاچاق مواد مخدر، انسداد راههای مواصلاتی و ترانزیتی و گسترش ناآرامی و ناپایداری اوضاع سیاسی و اقتصادی در همه منطقه و بلکه در جهان خواهد بود.
ما بر این باوریم که افغانستان با توجه به موقعیت برازنده جغرافیایی و ظرفیت بالقوه اقتصادی و ذخایر دست نخورده منابع زیر زمینی خود می تواند نه تنها نقطه اتصال کشورهای منطقه بلکه به عنوان چهارراه ترانزیت و تجارت و نقطه ارتباط آسیای میانه به جنوب آسیا و شرق آسیا به غرب آسیا و در مسیر راه ابریشم، همه قدرت های اقتصادی دنیا را به همدیگر وصل نماید که در این میان هند و پاکستان و چین و کشورهای آسیای میانه، اولین نفع برندگان و استفاده کنندگان از این وضعیت خواهند بود.
بنا بر این ما انتظار داریم کشورهای منطقه مخصوصا همسایگان ما به جای رقابت های منفی و یا حمایت از تروریست ها، با حمایت از امنیت و ثبات افغانستان و در پیش گرفتن یک سیاست همگرایی منطقه ای، زمینه تأمین منافع اقتصادی و در نهایت منافع ملی خود را فراهم کنند.
حکومت وحدت ملی افغانستان خود را ملزم می داند که در راه برقراری صلح از هیچ کوششی دریغ نورزد و تا کنون نیز اقدامات شجاعانه ای را انجام داده است و مردم ما و نیروهای امنیتی و دفاعی ما نیز هر روز قربانی بیشتر می دهند و آمادگی دارند با همه توان و نیروی خود از عزت و زندگی مردم و از استقلال و حاکمیت ملی و تمامیت ارضی کشور دفاع نمایند. اما صلح جاده یکطرفه نیست. باید دیگران نیز شجاعت به خرج دهند و به جای وعده ها و شعارها اقدام عملی کنند.
حضار گرامی!
خوبست که در پایان رابطه با سفارت ما در پاریس و مسئولیت دستگاه دیپلوماسی کشور نیز چند نکته کوتاه را اشاره کنم.
نمایندگی کشورها در خارج مطابق کنوانسیون های بین المللی معمولا در دو محور وظایف و مسئولیت های بسیار سنگینی را بر دوش دارند:
۱- در بخش سیاسی: توسعه روابط با کشورها و حمایت از منافع ملی و دفاع از مواضع دولت در سطح بین المللی
۲- در بخش کنسولی: خدمات کنسولی برای شهروندان
روابط با کشور دوست فرانسه برای افغانستان از اهمیت خاصی برخوردار است. ما با فرانسه نزدیک به یک قرن (از ۱۹۲۲) است که در عرصه های گوناگون روابط دوستانه داریم. از اعزام اولین گروپ محصلین افغان به فرانسه در دوره امیر امان الله خان گرفته تا کمک فرانسه در تأسیس لیسه استقلال و ملالی در کابل و همکاری طولانی در بخش باستان شناسی. بخشی از آثار تاریخی حوزه گندهارا- بامیان- فندقستان و بگرام پروان- شترک کاپیسا- تپه کلان هده جلال آباد و تپه کافریها در نورستان که از دو قرن قبل از میلاد تا ۷ و ۸ میلادی را نشان می دهد هنوز هم در موزیم ملی هنرهای آسیایی در پاریس حفظ می شود و دافا بیش از ۳۶ جلد کتاب در باره فرهنگ و تاریخ باستانی افغانستان تألیف کرده است که واقعا قابل تقدیر است.
همچنین از سال ها پیش صدها و بلکه هزاران نفر از هموطنان ما در این سرزمین اقامت دارند و از طرف دولت و ملت فرانسه مورد احترام هستند. از سوی دیگر سفارت افغانستان در پاریس مثل هر سفارتخانه دیگر، جزء خاک کشور و خانه همه هموطنان ما است. مسئولین و کارمندان سفارت در هر دو بخش سیاسی و کنسولی در خدمت هموطنان هستند. همکاری شهروندان و مراکز و انجمن های مهاجرین و افغان های مقیم خارج از کشور با سفارت ها و کنسولگری های ما یک ضرورت و یک مسئولیت ملی ما است.
قابل یادآوری می دانم که برادر عزیز ما آقای عبدالاله صدیقی سفیر دلسوز به وطن و هموطنان و شخصیت با دانش و با تجربه در محیط فرانسه هستند که با سایر همکاران خود در خدمت شما هموطنان عزیز قرار دارند. امیدوارم همه شما در همه عرصه های زندگی خود شاد و کامیاب باشید.
به امید عزت و سربلندی مردم افغانستان و با آرزوی برقراری صلح و ثبات پایدار در کشور ما و با تشکر مجدد از حضور گرم و دوستانه شما.
السلام علیکم و رحمت الله و برکاته.

اشتراک گذاری