﴿بسم الله الرحمن الرحیم﴾
ولا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله اموات بل احیاء ولکن لاتشعرون. ولنبلونکم بشیء من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الانفس و الثمرات و بشر الصابرین الذین اذا اصابتهم مصیبه قالوا انا الله و انا الیه راجعون. (صدق الله العلی العظیم)
جلالت مآب داکتر عبدالله عبدالله رئیس اجرائیه حکومت وحدت ملی، جلالت مآب حامد کرزی رئیس جمهور پیشین افغانستان، جناب استاد سیاف شخصیت برجسته علمی و جهادی، استاد محقق معاون دوم ریاست اجرائیه، برادران ارجمند قهرمان ملی احمد ضیا مسعود و احمد ولی مسعود، فرزند برومند ایشان احمد مسعود، محترم یونس قانونی، برادر گرامی صلاح الدین ربانی، محترم حنیف اتمر، داکتر اسپنتا، برادر گرامی ادیب فهیم، رهبران احزاب سیاسی، اعضای محترم کابینه، رؤسا و اعضای شورای ملی، رئیس و اعضای ستره محکمه، دیپلومات ها و مهمانان خارجی، مجاهدین، علما، استادان، جنرالان، افسران، جوانان، اصحاب رسانه، خانم ها و آقایان! السلام علیکم و رحمت الله و برکاته.
قبل از هر چیز به نمایندگی از کمیسیون عالی دولتی برگزاری مراسم بزرگداشت از هفته شهید و هفتمین سالگرد شهادت شهید صلح استاد برهان الدین ربانی و هفدهمین سالگرد شهادت قهرمان ملی کشور احمدشاه مسعود، به شما مهمانان عالیقدر و حضار گرامی خوش آمدید و خیر مقدم می گویم و از حضور گرم و صمیمی شما در این مراسم با شکوه یادمان شهدا تشکر می کنم و همچنین از طرف خود و به نمایندگی از جلالت مآب رئیس جمهور و هیأت رهبری حکومت وحدت ملی، ایام سالگرد شهادت شهید صلح و قهرمان ملی کشور را به تمام ملت مسلمان افغانستان و شما حضار گرامی و یاران و همسنگران و همفکران این دو شهید بزرگوار مخصوصا به خانواده بزرگ ربانی و خانواده بزرگ مسعود تسلیت می گویم و به روان پاک شهدای نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان و شهدای حوادث تروریستی اخیر در دشت برچی شهر کابل و سایر ولایات درود می فرستم و یاد همه شهدای کشور مخصوصا شهید وحدت ملی استاد عبدالعلی مزاری، حاجی عبد الحق شهید، حاجی قدیر شهید، شهید سید مصطفی کاظمی، شهید احمدولی کرزی و سایر شهدای بزرگ مردم افغانستان در دوره پرافتخار جهاد و مقاومت و سال های اخیر را گرامی می دارم.
حضار گرامی!
لازم می بینم با اغتنام از فرصت چند نکته را در سه محور در باره مسایل مهم ملی، به طور مختصر و فشرده، با شما بزرگان و با همه ملت شریف افغانستان در میان بگذارم:
اول- محور جنگ و صلح: همگی می دانیم که مردم ما در این ایام از نگاه امنیتی در شرایط بسیار سخت، نفس گیر و طاقت فرسا به سر می برند. دشمنان افغانستان به هدایت باداران خارجی خود، نه تنها با نیروهای جان برکف امنیتی و دفاعی ما می جنگند و نه تنها دولت و حکومت و منسوبین ادارات دولتی را دشمن خود می دانند، بلکه اکنون تمام مردم ملکی افغانستان را به خاک و خون می کشند و همه عبادتگاه ها، آموزشگاه ها، ورزشگاه ها، رسانه ها و رسانه گران و همه مراکز تجمع و محلات کسب و کار مردم را آماج حملات ناجوانمردانه خود قرار می دهند و در این اواخر وحدت ملی و همگرایی و همبستگی میان اقوام و مذاهب کشور را نشانه گرفته اند و به همین جهت حملات هدفمند، سازماندهی شده و سیستماتیک بر دشت برچی و مناطق خاص دیگر، اکنون یک تهدید بزرگ بر امنیت ملی افغانستان محسوب می شود.
در این رابطه ما در سال گذشته طرح نسبتا موفق امنیت مساجد را در کابل با کمک مردم تطبیق کردیم و اکنون یکبار دیگر اراده جدی و تعهد همه جانبه حکومت را برای تأمین امنیت مردم اعلام می دارم. همان طور که در روزهای گذشته اعلام شد، طرح امنیتی غرب کابل تحت کار است و به زودی در مشوره با مردم و نهادهای مردمی، این طرح نهایی شده و به اجرا گذاشته خواهد شد و در کنار طرح امنیتی، اقدامات دیگری که هم بر امنیت نواحی و هم در آسایش مردم و انکشاف و بهسازی منطقه تأثیر گذار است، انجام خواهد شد.
در این رابطه آنچه اهمیت بسزا دارد نقش مردم در همکاری با نیروهای امنیتی و تقویت طرح دفاع خودی تحت نظارت و کنترل نهادهای رسمی دولت است. تنها راه اساسی و پایدار تأمین امنیت و شکست دشمن، مشارکت دوجانبه و دوامدار مردم و حکومت مخصوصا سهم گیری جوانان در جلوگیری و خنثی سازی حملات تروریستی و انتحاری است.
دشمن در این رابطه از تاکتیک جنگ روانی و ایجاد تفرقه و تضعیف روحیه مردم و نیروهای امنیتی نیز استفاده می کند. بر همه ما است که متوجه این نیرنگ ها باشیم. در چنین شرایطی برای همه گروه های سیاسی، رسانه ها و همه اقشار مردم، قابل یادآوری می دانم که در هر رویداد امنیتی نباید ما دشمن را فراموش کرده و به جای دشمن، به جان یکدیگر بیفتیم و این دقیقا همان چیزی است که دشمن می خواهد. ما باید بدانیم که حکومت هم نارسایی های خود را دارد و هم محدودیت ها و ناگزیری های خود را و در عین حال حکومت، ناتوانی ها و یا غفلت های خود را هم می پذیرد؛ اما در عین حال قضاوت یکجانبه و وارد کردن سیل اتهامات و حملات تند و داغ بر حکومت و نیروهای امنیتی و دفاعی و شخصیت های سیاسی کشور، نه کدام هنری است که به آن افتخار شود و نه یک ابتکار و سخن نو یا معقول و منطقی و نه یک راه حل، بلکه تنها به معنای آب به آسیاب دشمن ریختن و ناامید ساختن مردم است و تضعیف روحیه نیروهای امنیتی و ایجاد بدبینی و تفرقه در صفوف داخلی ما.
اما با همه این حالات، باید گفت که اکنون متأسفانه کشور ما وارد پنجمین دهه از سلسله ناآرامی ها و جنگ ها و آشوب ها می شود. مردم افغانستان به شمول جنگجویان مخالفین مسلح، از ادامه این وضعیت به ستوه آمده اند. حکومت افغانستان با درک این وضعیت تلخ و کشنده، باز هم صلح را نه تنها یک راه معقول برای ختم بحران بلکه تنها راه حفظ موجودیت و بقای کشور می داند و به همین جهت به طور جدی و صادقانه از هر نوع طرح صلح و آتش بس استقبال کرده و در آینده هم استقبال می کند. اما از سوی دیگر ما بر این باوریم که تروریزم کور و بی هدف و افراط گرایی متعفن، چه به نام داعش و یا هر گروه و شبکه داخلی و خارجی دیگر، که اکنون به صورت دیوانه وار و وحشیانه، تر و خشک را می سوزاند و بر هیچ چیز و هیچ کسی رحم ندارد، از دید مردم افغانستان، قابل صلح و آشتی و یا قابل عفو و گذشت نیستند. تروریزم کور و ویرانگر دشمن مشترک تمام مردم افغانستان است و هر گروهی که ادعای صلح طلبی و دلسوزی برای مردم را دارد، قبل از هر چیز باید رابطه خود را با خارجیان و تروریزم بین المللی قطع کند و صف خود را از صف ترور و دهشت جدا نماید.
دوم- محور وحدت ملی: دوستان گرامی! تحکیم وفاق و همگرایی داخلی و حفظ وحدت ملی تنها سرمایه ما برای تداوم و بقا و مهم ترین ابزار ما برای کامیابی و پیروزی بر دشمن است. اما متأسفانه امروزه دشمنان افغانستان از بیرون و برخی از حلقات از درون، همگی وحدت ملی ما را نشانه گرفته اند. هر روز نعره های ویرانگر قومی و زبانی و سمتی و حتی شعارهای جدایی طلبانه سر داده می شود. من امروز از شما بزرگان و رهبران سیاسی و نخبگان ملی خاضعانه می خواهم که در هفته شهید و روز تجلیل از شهدای بزرگ افغانستان، اگر می خواهید روح شهدا را از خود شاد بگردانید، بیایید به این آرمان بزرگ شهدا یعنی وحدت ملی مردم افغانستان احترام بگذاریم. بیایید همه با هم از همه گروه های قومی و سیاسی و همه احزاب و نهادهای مدنی و فرهنگی به شمول اپوزیسیون حکومت، همگی منافع شخصی و حزبی و قومی را کنار گذاشته و وحدت ملی و منافع ملی کشور را خط سرخ خود اعلام کنیم و به آن پایبند و وفادار بمانیم. بیایید همگی نقد پذیر باشیم و همدیگر را نقد کنیم، هم حکومت و هم اپوزیسیون، همگی از آزادی بیان استفاده کنیم و به آزادی های عمومی احترام بگذاریم، ولی در کنار همه این ها به خاطر منافع شخصی و سیاسی، به وحدت ملی مردم خود و به منافع ملی کشور خود آسیب نزنیم و این کمترین چیزی است که شهدای میلیونی کشور از ما انتظار دارند.
سوم- محور انتخابات: شما می دانید که نظام سیاسی و قانون اساسی کنونی افغانستان در حقیقت محصول مبارزات و رنج های جهاد و مقاومت و خونبهای هزاران شهید مظلوم این کشور است. اما بنیاد و شالوده این نظام و همه ارزش های مندرج در قانون اساسی بر انتخابات و تمثیل اراده مردم استوار است. انتخابات از آن مقوله هایی است که استاد مزاری، استاد ربانی و احمد شاه مسعود بیش از هر کسی دیگر بر آن تأکید داشتند. از این رو باید همگی بدانیم که برای تداوم زندگی سیاسی مسالمت آمیز مردم افغانستان، جز انتخابات هیچ بدیل دیگری وجود ندارد. حکومت وحدت ملی بدون کمترین تردید از همه امکانات خود برای برگزاری انتخابات شفاف و عادلانه پارلمانی و ریاست جمهوری استفاده می کند و از همه احزاب سیاسی و نهادهای مدنی و همکاران بین المللی و همه اقشار ملت نیز می خواهیم که در یک همکاری صادقانه با حکومت و کمیسیون های انتخاباتی تشریک مساعی نمایند. باید همگی بدانیم که اگر روزی به هر بهانه ای دروازه رأی دادن و انتخابات به روی مردم بسته شود، همه راه های یک زندگی مسالمت آمیز سیاسی نیز به روی همه بسته شده و همگی در یک بحران عمیق دیگر فرو خواهند رفت.
در پایان یکبار دیگر از جانب خود و به نمایندگی از همه نهادهای حکومتی و همه همکارانم در کمیسیون برگزاری مراسم هفته شهید از حضور گرم و حوصله مندی شما مهمانان گرامی تشکر و قدردانی می کنم.
درود به روان تابناک همۀ شهدای راه عزت و آزادی
زنده باد افغانستان
پاینده باد وحدت و همبستگی ملی مردم افغانستان
تشکر از توجه شما – السلام علیکم و رحمت الله و برکاته.

اشتراک گذاری